Kruisende wanden snijden door de museumzalen zoals de Limes als grens en ontmoetingsplaats door Nederland snijdt. Ze staan symbool voor zowel de ontmoeting als het overschrijden van grenzen. Ze zorgen ervoor dat je als bezoeker een wervelende route aflegt langs de werken met intieme momenten waarbij de ruimtes afwisselend groter en kleiner worden. Doordat de wanden op pootjes staan en niet het plafond raken, blijven de contouren van de museumzalen zichtbaar en ontstaat er een gevoel van ruimtelijkheid met een belofte voor de volgende zalen. In de wanden zijn verspringende vitrines uitgehouwen waarin de archeologische vondsten worden gepresenteerd. Sommige vitrines zijn aan weerszijden van de wand open waardoor doorkijkjes ontstaan en ook de achterkant van de objecten te zien zijn. Hierdoor ontstaan doorzichten die zorgen voor een spannende wisselwerking en speelse ontmoeting tussen archeologie, hedendaagse kunst en bezoekers. Grote gezaagde gaten in de wanden refereren aan het thema "blootleggen", zoals archeologische vondsten worden blootgelegd in de aarde, zo wordt hier ook de constructie van de wanden blootgelegd.